Beste lezers,

Een ieder staat in zijn leven wel eens voor een tweesprong. Zo ook ik de afgelopen weken. Dagenlang heb ik gepiekerd en getwijfeld en me vooral zorgen gemaakt over de gevolgen van beide keuzes. Mijn splitsing, genaamd ‘Persoonlijke Ontwikkeling’ heeft me de afgelopen tijd in ieder geval in beweging gehouden.

De ene kant van de splitsing zou me leiden naar een hogeschool, met of zonder steun van mijn werkgever, in het goede gezelschap van een van mijn favoriete collega’s.
Toen ik net op deze splitsing stond ging het om ‘t HAN, een school die mij, naar alle waarschijnlijkheid, binnen drie jaar zou kunnen opleiden tot Maatschappelijk Werker.
Om het HAN te laten zien dat ik competent genoeg ben om het eerste jaar van de opleiding MWD over te kunnen slaan, zou ik een portofolio moeten schrijven. Deze zou ik in moeten leveren voor het einde van deze maand, om in september nog te kunnen starten. Na deze mededeling door de coxf6rdinator van het HAN zag ik reusachtige bergen op de weg. Toen mijn leidinggevende mij en mijn collega de mededeling deed dat het management niet voor ons beide de opleiding wilde bekostigen, werden deze bergen steeds groter, waardoor ik mijn aandacht richtte op de andere kant van de splitsing.

Deze kant zou me leiden naar een groter huis en wellicht naar het begin van een gezin. In mijn omgeving is het geen geheim dat ik ooit kinderen van mijn lief wil. Mijn lief wil ze liever gisteren dan vandaag, maar laat mij hier Godzijdank ook nog een keuze in. Kinderen zijn op dit moment dus voor mijn lief belangrijker dan voor mij, maar dit geldt niet voor het grotere huis.
Ik heb namelijk ontzettend de behoefte om groter te gaan wonen. Ik woon nu in een appartement, maar maak mijzelf constant wijs dat ik hier uit gegroeid ben. Ik heb behoefte aan een extra verdieping, een wasmachine op de zolder en een BBQ in de tuin. Wanneer dit gerealiseerd zou zijn is de optie om aan kinderen te gaan beginnen ineens erg dichtbij. Ik zou een goede moeder zijn en dit combineren met mijn werk in de maatschappelijke opvang. Wellicht zou ik op een goede dag, wanneer kindlief op de basisschool vertoeft, alsnog een HBO studie gaan volgen. Maar dit zou mij wat mijn carrixe8re betreft voorlopig absoluut niet verder brengen, daarnaast zou dit ook betekenen dat ik de komende tien jaar nog steeds volop werk in de avonduren, weekeinden en met de feestdagen. Door deze gedachten stond ik binnen no time weer midden op de splitsing, geen idee welke kant ik op zou moeten gaan.

Beiden kanten brengen voor – en nadelen met zich mee. Beiden kanten betekenen iets voor mijn persoonlijke ontwikkeling, al zijn beide kanten hierin op hele andere aspecten gericht.

Na het zoveelste praatje met mijn collega heb ik gisteren, samen met mijn lief, de open avond van de Fontys in Eindhoven bezocht. Deze school staat niet bekend om zijn geweldige onderwijs, in tegenstelling tot ‘t HAN, maar lijkt wel een wat vriendelijker beleid te voeren met betrekking tot instromers. Daarnaast is het voor mij en mijn collega op een steenworp afstand, dit ook in tegenstelling tot ‘t HAN, welke zich in Nijmegen bevindt.

De ontvangst op het Fontys was meer dan vriendelijk. Exe9n van de coxf6rdinatoren heeft mijn verhaal aangehoord en garandeerde mij dat ik zonder problemen in kon stromen in het tweede leerjaar van de opleiding MWD. Dit gezien mijn vooropleiding, maar ook gezien mijn huidige baan en de ervaring die ik hier al op heb mogen doen. Voor mij weer een bevestiging dat de voorziening waar ik werkzaam ben zeker niet de eerste de beste is. Ook mijn collega zou in kunnen stromen in het tweede leerjaar en zelfs ons samen in xe9xe9n klas plaatsen was geen probleem.
Mijn stageopdrachten zou ik binnen mijn huidige functie kunnen maken, al werd me wel vriendelijk geadviseerd xe9xe9n dag in de week gericht met een maatschappelijk werker of een reclaseringsambtenaar mee te lopen. Al bij al werd het ons door het Fontys redelijk gemakkelijk gemaakt de opleiding ben hen te gaan doen. Hierbij heb ik de studiekosten die jaarlijks zo’n x80250,- lager liggen dan bij ‘t HAN niet eens genoemd.

Mijn leidinggevende heeft nu bij het managment het verzoek ingediend om de kosten gedeeld tussen mij en mijn collega te vergoeden. 50/50. Naar mijn mening een win – win situatie voor alle partijen, maar helaas zullen we over een aantal weken pas horen of het managment die mening ook is toegedaan. Intussen heb ik me maar alvast ingeschreven voor de opleiding MWD bij het Fontys, want zonder de steun van mijn werkgever kom ik er vast ook wel.

Maar beste lezers, duimen kan uiteraard geen enkele kwaad!

Groeten,

Linda